ตลอดหลายปีที่ผ่านมา องค์กรทั่วโลกพูดถึงปัญหาเดียวกันคือ Talent Shortage
“เราขาดคนเก่ง คนพร้อม และคนที่ทำงานได้ทันโลกที่เปลี่ยนเร็ว”

แต่หากมองให้ลึกขึ้น ปัญหาที่แท้จริงอาจไม่ใช่การขาดคนเก่ง แต่อยู่ที่การขาดผู้นำที่สามารถพัฒนาคนให้เก่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ในช่วงปีที่ผ่านมา ดิฉันมีโอกาสทำงานกับหลายองค์กรในการเตรียมผู้นำแห่งอนาคต โจทย์ก็คล้าย ๆ กันคือ ผู้นำระดับบน ๆ กำลังจะเกษียณยกแผงในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า แม้ผู้นำทุกคนรู้ถึงความจำเป็นของการพัฒนาคนขึ้นมาแทนที่ เข้าใจแนวคิดเรื่อง leadership, coaching, feedback และ mentoring เป็นอย่างดี แต่จุดที่ทำให้หลายโครงการเดินไปได้ช้ากว่าที่ควร คือ ผู้นำรู้ แต่ยังไม่ลงมือทำ

ไม่ใช่เพราะผู้นำไม่เห็นความสำคัญ แต่เพราะการเปลี่ยนพฤติกรรมของตนเอง เป็นเรื่องที่ยากแม้จะมีโอกาสได้เรียนรู้ทักษะเหล่านั้นมาแล้ว ผู้นำจำนวนไม่น้อยพูดว่า “พี่เข้าใจ แต่พี่ก็ถนัดของพี่แบบนี้แหละ”

บริษัท สลิงชอท กรุ๊ป ทำการวิจัยเกี่ยวกับศักยภาพความเป็นผู้นำของผู้นำองค์กรในประเทศไทยพบว่า ก่อนที่ผู้นำจะพัฒนาคนอื่นได้ ตนเองต้องรู้จักพัฒนาตนเองก่อน 

หลักสูตรภาวะผู้นำทั้งหลายที่องค์กรจัดอบรมอาทิ leadership, coaching, feedback และ mentoring ไม่ใช่ทักษะใหม่ บางคนก็เรียนแล้วเรียนอีก แต่ก็ยังไม่เห็นผลเพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นทักษะที่ต้องฝึกใช้ในสถานการณ์จริง ยิ่งฝึกยิ่งเป็นเร็ว ยิ่งฝึกยิ่งเป็นพฤติกรรมใหม่ แต่ต้องกล้าก้าวออกจาก comfort zone กล้าพูดในบทสนทนาที่ไม่คุ้นเคย และกล้ายอมรับว่าตนเองก็ยังต้องเรียนรู้ไปพร้อมกับทีม

ผู้นำที่ยังไม่เคยฝึกฟังอย่างลึกซึ้งจะพัฒนาคนผ่านการ coach ได้ยาก ผู้นำที่ไม่เคยเปิดรับ feedback เกี่ยวกับตนเอง ย่อมไม่สามารถสร้างวัฒนธรรม feedback ให้กับทีมได้อย่างแท้จริง การพัฒนาคนจึงไม่สามารถเริ่มจากคนอื่นได้ หากผู้นำยังไม่เริ่มจากตัวเอง

เมื่อผู้นำยอมพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง มองหาประสบการณ์ที่เปลี่ยนมุมมอง และปรับวิธีคิดให้ทันโลกที่เปลี่ยนไป
การขยายไปสู่การพัฒนาคนอื่นจึงเกิดขึ้นได้จริง

ดิฉันพบว่าหลายองค์กรมี Talent อยู่แล้ว แม้จะมีโครงการพัฒนาอย่างเป็นรูปธรรม แต่ Talent เหล่านั้นกลับไม่เคยถูกพัฒนาให้ถึงศักยภาพสูงสุด เพราะผู้นำที่มีส่วนสำคัญในการสนับสนุนให้พวกเขาถึงศักยภาพสูงสุดมักถูกแต่งตั้งจากความเก่งในการทำงาน ไม่ใช่จากความสามารถในการทำให้ตนเองและคนอื่นเติบโต

นี่คือจุดที่ความท้าทายเกี่ยวกับ Talent Shortage ค่อย ๆ กลายเป็นความท้าทายด้าน Leadership Shortage

ดังนั้นในปีนี้ นอกจากบทสนทนาของผู้นำเกี่ยวกับการขาดคนเก่ง ผู้นำควรคุยกันด้วยว่าเราในฐานะผู้นำ กล้าพัฒนาตัวเองมากพอหรือยัง และจะทำอะไรเพื่อพัฒนาคนอื่นให้พร้อมสำหรับอนาคต

เพราะในท้ายที่สุดองค์กรจะไม่ได้ขาดคนเก่ง แต่จะขาดผู้นำที่ไม่ยอมเติบโตและไม่สามารถสร้างการเติบโตให้กับผู้อื่นได้

ไฟล์เอกสาร